یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
ماموران انتظامات دانشگاه امیر کبیر دیروزاسماعیل سلمان پور و آرمان صداقتی، دو تن از دانشجویان ممنوع الورود به این دانشگاه را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند. این حادثه در پی برخوردهای اخیر با دانشجویان دانشگاه امیر کبیر صورت می گیرد که در یک طرف دانشجویان و در طرف دیگر انتظامات دانشگاه، بسیج دانشجویی و مدیران دانشگاه قرار دارند.
آرمان صداقتی در گفتگو با روزدر تشریح این برخورد گفت: “حوالی ظهر شنبه، اسماعیل سلمان پور عضو شورای عمومی انجمن اسلامی منتخب دانشجویان، وارد دانشگاه شده بود تا در سلف نهار بخورد اما ماموران انتظامات او را به طرز وحشیانه ای کتک زدند. بعد هم او را کشان کشان به سمت درب حافظ دانشگاه بردند. همان موقع من جلوی در بودم و می خواستم نامه شکوائیه ام را به خاطر حکمی که به من داده بودند به کمیته انضباطی ببرم که ماموران انتظامات من را هم کتک زدند. البته دانشجویان قصد داشتند به ما کمک کنند اما تا آنها برسند، ماموران انتظامات در حافظ را بستند و روی میله ها زنجیر انداختند تا بتوانند من و سلمان پور را به راحتی مورد ضرب و شتم قرار دهند.”
این فعال دانشجویی در ادامه گفت: “ماموران انتظامات زمانی ما را رها کردند که که اسماعیل سلمان پور بیهوش روی زمین افتاده بود. بعد با کمک مردمی که رد می شدند و تعدادی از دانشجویان که به محل رسیده بودند، آمبولانس خبر کردیم تا سلمان پور و من را به بیمارستان برساند. من بعد از مداوا به خوابگاه برگشتم و در حال استراحت هستم اما اسماعیل سلمان پور به دلیل وخامت حالش هنوز در بیمارستان بستری است.”
آرمان صداقتی در تشریح وضعیت اسماعیل سلمان پور گفت: “دماغ او شکسته، رباط پای راستش کشیده شده، به خاطر ضربه های متوالی به روی شکم دو بار استفراغ کرده و به خاطر ضربه هایی که به سرش وارد شده احتمال دارد با خطر دیگری روبرو شود.”
آرمان صداقتی عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی منتخب دانشجویان پیش از این توسط انتظامات دانشگاه تهدید شده بود. ماموران انتظامات چند روز پیش، پس از درگیری فیزیکی با دانشجویان در مخالفت با تبلیغات انتخاباتی انجمن اسلامی دانشجویان، به آرمان صداقتی گفته بودند: “خونت را می ریزیم.”
همزمان و در راستای پروژه سرکوب دانشگاه امیر کبیر، دیروز جمعی از بسیجیان دانشگاه امیرکبیر، در اعتراض به ضعف وزارت علوم در برابر آشوب و اغتشاش در دانشگاه امیرکبیر، در مقابل ساختمان مرکزی این وزارتخانه در شهرک غرب تجمع کردند که نشان از ادامه تلاش های گسترده و هماهنگ برای برخورد با دانشجویان دارد. آنها بر اساس انتشار فیلمی خود ساخته که در آن مدعی شده است دانشجویان نیروهای انتظامات را ضرب و شتم می کنند، این تجمع را برگزار کردند.
از طرف دیگر، نریمان مصطفوی عضو مرکزی انجمن دانشجویان گفت: “از مسوولان دانشگاه و مسوولان دولت نهم که به دلیل عدم استقلال دانشگاه گردانندگان و تصمیمگیران اصلی دانشگاه هستند، میخواهیم مشت زنگزده آهنین و ناکارآمد را دوباره نیازمایند و اگر اصل بر رعایت قانون است، به جای برخوردهای قضایی و امنیتی با دانشجویان، تخلفات مدیریت دانشگاه را مورد بررسی قرار دهند.”
وی افزود:” انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر ۵۰۰ مورد تخلف مسوولان دانشگاه را فهرست کرده است که بهزودی آن را در اختیار مقامات قضایی قرار میدهد.”
تداوم بازداشت ها
روز چهار شنبه هم ماموران امنیتی به منزل خانواده احسان منصوری دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر حمله کردند اما او را نیافتند.ماموران امنیتی پیش از این از طریق حراست دانشگاه چندین بار با منزل او تماس گرفته و از خانواده اش خواست بودند تا احسان منصوری را به دادگاه معرفی کنند. در آخرین تماس تلفنی، آنها پس از آنکه مادر احسان منصوری می گوید از او خبری ندارد با تصور اینکه او در منزل است، به منزل شان حمله کردند اما او را نیافتند.
یکی از دانشجویان در همین زمینه گفت: “اقدامات اخیر و گزارش های دریافتی ما نشان می دهد که وزارت اطلاعات با کمک تیمی از حراست وزارت علوم به سرپرستی زارعی، رئیس حراست وزارت علوم، واعظ، رئیس حراست دانشگاه امیرکبیر و جریانات همسو و همفکر با محمود احمدی نژاد در قوه قضاییه از جمله قاضی مرتضوی و قاضی حداد، در صدد هستند تا هر نوع فعالیت دانشجویان در دانشگاه امیرکبیر را متوقف و سرکوب کنند.”
به گفته این دانشجو، “در همین راستا احضاریه های بدون مهر و امضاء توسط حراست دانشگاه امیرکبیر برای دانشجویان صادر می شود و دانشجویان در رفت و آمد به دفتر حراست توسط ماموران اطلاعات بازداشت و یا مورد ضرب و شتم قرار می گیرند.”
روزآنلاین
حسن زارع زاده اردشیر
