یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
اسماعیل سلمانپور پس از انتقال به بیمارستان مصطفی خمینی در این بیمارستان بستری شد و پس از معاینات انجام شده مشخص گردید که بر اثر ضربات وارد شده از سوی انتظامات دانشگاه دچار شکستگی در بینی، کشیدگی رباط پای راست و همچنین کوفتگی شدید در بسیاری از نقاط بدن می باشد.
بر اثر ضربات وارد شده از سر سلمانپور دو بار در بیمارستان دچار استفراغ شد که موجب شد جهت معاینات داخلی بر اثر ضربات وارد شده به ناحیه شکم به متخصص معرفی شود.
جالب اینجاست هنگامی که دو تن از مامورین انتظامات همرا او به بیمارستان آمده بودند پس از پیگیری حراست بیمارستان جهت اطلاع به نیروی انتظامی پا به فرار گذاشتند و حاضر نشدند همرا دانشجو در بیمارستان بمانند و سلمانپور که بستری شده را به همراه صداقتی که خود در حال معاینه بود در بیمارستان تنها گذاشتند.
پس از آن حراست بیمارستان با پلیس ۱۱۰ تماس گرفت تا برای پیگیری موضوع و تشکیل پرونده به بیمارستان نیرو اعزام کنند اما حتی پس از ۱۳ بار تماس حراست بیمارستان مصطفی خمینی با نیروی انتظامی باز هم هیچ نیرویی از سوی کلانتری ۷ فلسطین که گویا او نیز به جمع مامورین حراست دانشگاه پیوسته به بیمارستان اعزام نشدند.
همکنون سلمانپور برای سایر معاینات در بیمارستان بسر می برد و حال جسمی مناسبی ندارد. از طرفی به گفته پزشکان بر اثر ضربات وارد شده به سر او تا ۴۸ ساعت آینده احتمال خطر وجود دارد.
فیلم ضرب و شتم اسماعیل سلمانپور را توسط نیروهای انتظامات در آدرس زیر می توانید مشاهده کنید
http://video.google.com/videoplay?docid=-۶۱۵۸۰۱۳۳۴۵۵۲۶۳۲۴۵۱۴
