یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
روز چهار شنبه پس از سه بار تماس حراست دانشگاه امیرکبیر با خانواده احسان منصوری (دبیر سیاسی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه امیرکبیر) نیروهای امنیتی همراه با نیروهای ویژه دادگاه انقلاب برای دستگیری این فعال دانشجویی به منزل وی هجوم بردند.
پیش از هجوم نیروهای امنیتی به منزل احسان منصوری، یکی از کارمندان حراست دانشگاه امیرکبیر که خود را «کاظمی» معرفی نموده با تماس با منزل وی، با تهدید و اصرار تلاش کرد خانواده منصوری را مجاب نماید که فرزندشان را به دادگاه معرفی نمایند.
خانواده احسان منصوری با اظهار بی اطلاعی از وضعیت و محل اقامت فرزندشان، به تماس خاتمه می دهند. پس از آن که از طرف حراست دانشگاه امیرکبیر برای سومین بار با خانواده احسان منصوری تماس گرفته می شود، کارمند حراست خانواده وی را تهدید می کند. در پی این اقدام کارمند حراست دانشگاه، مادر احسان منصوری دچار حمله قلبی شده و تلفن را رها کرده و آن را برادر وی می دهد.
حراست دانشگاه به اشتباه تصور می کند فردی که با تلفن صحبت می کند احسان منصوری است. لذا به نیروهای امنیتی این مسئله را اعلام کرده و ایشان نیز به همراه چند تن از کارمندان حراست دانشگاه امیرکبیر برای دستگیری دبیر سیاسی انجمن اسلامی به منزل وی هجوم می برند، اما موفق به یافتن وی نمی شوند.
در یک هفته اخیر حراست دانشگاه امیرکبیر بیش از ده بار با منزل احسان منصوری تماس گرفته و تلاش کرده اند ایشان را متقاعد کنند تا این فعال دانشجویی را هر چه سریعتر به دادگاه انقلاب تحویل دهند.
شنیده ها حاکی از آن است تیمی از حراست وزارت علوم به سرپرستی زارعی (رئیس حراست وزارت علوم)، واعظ (رئیس حراست دانشگاه امیرکبیر)، جریانی همفکر با محمود احمدی نژاد در قوه قضاییه به سرپرستی مرتضوی و قاضی حداد، که همگی تحت نظارت روح الله حسینیان، مشاور امنیتی احمدی نژاد، فعالیت می کنند، تلاش دارند تا پروژه دانشگاه امیرکبیر را به هدف مدنظر خود برسانند.
بر همین اساس است که احضاریه هایی بدون مهر و امضاء توسط حراست دانشگاه امیرکبیر برای دانشجویان صادر می شود و حراست دانشگاه، دانشجویان را به بهانه این احضاریه ها به دفتر حراست فرا می خواند که در خلال خروج آنها از خوابگاه، نیروهای امنیتی با هجوم به آنها با گاز اشک آور و باتوم برقی جمعی از دانشجویان را بازداشت می کنند.
دانشجویانی که در دام نیروهای امنیتی نیفتادند به توصیه حراست روانه دادگاه می شوند که در دادگاه انقلاب با فراهم بودن شرایط، قاضی حداد زمینه بازداشت آنها را فراهم نموده و مجموعه قوه قضائیه را در مقابل عمل انجام شده قرار می دهد.
اکنون نیز به نظر می رسد از آنجا که مدیران مسئول نشریات که هم اکنون در بند ۲۰۹ اوین بازداشت هستند، حاضر نشدند تحت شکنجه های روحی و روانی به انتشار نشریات جعلی اعتراف نمایند، تیم امنیتی سرپرست این پروژه به دنبال افراد دیگری برای اعتراف گیری از آنها می گردد.
