یکی از بزرگ ترین مشکلات دفتر تحکیم در حال حاضر این است که عمل گرائی بیش از اندازه، اعضای این تشکیلات دانشجوئی را از پرداختن به مسائل تئوریک باز داشته است و ضعف تئوریک شدیدا در این مجموعه مشاهده می شود. دفتر تحکیم بیش از آنکه یک جریان سیاسی حرفه ای باشد، تشکیلاتی آکادمیک است.
این سه سال نشان داده است که مغرضانه ترین پیش بینی ها در مورد حکومت احمدی نژاد، اکنون به پیشگویی بچگانه ای می ماند. بیش از صد دانشجوی بازداشتی، ده ها محرومیت از تحصیل، منع گسترده فعالین دانشجویی برای ادامه تحصیل، تعطیلی فعالیت انجمن های اسلامی مستقل و …، همه ارمغان دولت نهم بوده است برای جریان تحول خواه دانشجویی.
اگر به جای آقای مددی، یک دانشجو مرتکب چنین عملی میشد، آیا با او هم به همین شکل برخورد میشد؟ اگر این اتفاق، حادثه ی بزرگی نبود و دانشجویان آن را بزرگ جلوه داده اند، چرا در سخنان دادستان و یا اشخاص دیگر این همه تناقض وجود دارد؟ اگر دختر و آن مسئول دانشگاه، محرم یکدیگر بودند، دلیل آن همه تاخیر برای بیان آن چه بود؟
ما را به گناه ناکرده قصاص نمودند، اما معتقدم قضاوت کننده ای عادل تر از تاریخ وجود ندارد. تا زمانی که افکار عمومی ما را خالصانه و عادلانه قضاوت میکند از قضاوت بیدادگران نخواهیم ترسید . وجدان بیدار و بغض در گلو مانده مردم آگاه و ستم دیده بهترین محکمه است . هر چند به ضرورت فریاد را مثل نفرت به سکوت تبدیل کرده باشند.
سورنا هاشمِی عضو انجمن اسلامِی دانشجوِیان دانشگاه زنجان، بهرام واحدی دبیر انجمن اسلامِی و سه فعال دانشجوِی دیگر به نامهاِی حسین جنِیدِی، آرش راییجیو بهرام واحدی به زندان افتادند تا درس عبرتِی باشد برای دِیگر دانشجوِیان که خلاصه کارِی به کار منصوبان و نزدیکان به حکومت ولو متعرض به دختران جوان نداشته باشند.
متأسفانه این اولویت بندی و هدفگذاری ناصحیح، یعنی بازگشت به دانشگاه به هر طریق ممکن، سبب شده که بعضی از محرومین از تحصیل، چانه زنی و لابی زدن با مسئولین را در غیاب هر گونه کنش انتقادی، در رأس برنامه های خود قرار دهند، از طرفی مسئولین نیز با امتناع از دادن پاسخ قطعی، روشن شدن وضعیت نهائی آنان را همواره به تعویق افکنده اند.
آیا قتل و کشتن زنان و کودکان نیز در زمره کثیف ترین و ضد بشری ترین نوع خشونت نیست و به اندازه طلاق و مسافرت خارج از کشور و بازی زنان در استادیوم اهمیت نداشت ؟ آیا باید باور کرد که فعالین زن در ایران این را مشکل خاص بعضی مناطق میدانند که جنبه سراسری ندارد؟
آزاد کردن دکتر مددی و شکایت وی و همسرش از دانشجویان دانشگاه زنجان، نشان دهنده ی تبره او از اتهامات وارده است. اما آنقدر مدارک در این باره مستند است که سعی می کنند با جا به جا کردن جای متهم و شاکی این پرونده را به نفع معاون انتصابی دانشگاه تمام کرده و راه را برای فشار هر چه بیشتر بر دانشجویان باز کنند.
مقداد خلیل پور مدیرمسئول نشریه آتیه امروز صبح در مسیر دانشگاه بازداشت شد. شب گذشته مدیریت دانشگاه در تماس با خوابگاه مدیران مسئول نشریات ریوار، سرخط و آتیه از آن ها خواسته بوده است که امروز در اولین فرصت برای ارائه توضیحات به دانشگاه مراجعه نمایند. امروز صبح در حالی که این ۳ مدیر مسئول با بیش از ۲۰ نفر از دانشجویان راهی دانشگاه بوده اند مورد حمله نیروهای امنیتی قرار گرفته اند که محمودیان و شیخ پور مدیران مسئول نشریات ریوار و سرخط از دست ماموران فرار کرده اند ولی مقدا خلیل پور توسط این افراد بازداشت شده است.
از هفته گذشته عده ای سعی در چرخاندن اتهامات به سوی دانشجویان و محکوم و سرکوب کردن فعالیت های دانشجویی داشته اند که پس از بازداشت احمد قصابان این مسئله وجوه جدیدی تری نیز یافته بود و عوامل حاکمیت در دانشگاه سعی در تکرار این حرف در میان دانشجویان داشته است. ولی با توجه به اطلاع رسانی های به جا در فضای خفقان و توقیف مدیریت در دانشگاه توسط فعالین نشریات و انجمن اسلامی در قالب خبرنامه انجمن برنامه آن ها به سرانجامی نرسید.
بازداشت مقداد خلیل پور در حالی شکل می گیرد که نیروهای امنیتی از بازداشت ۳ مدیرمسئول دیگر پس از احمد قصابان در حال ناامیدی بوده اند و با اجرای سناریوی احضار به کمیته انضباطی توسط مدیریت دانشگاه تنها این مجال را یافته اند تا ادامه پروژه سرکوب را از سر گیرند.
پس از اتفاقات هفته گذشته و توقیف سریع همه نشریات و بروز زمزمه هایی مبنی بر تغییر قوانین فعلی نشریات و حتی ابطال مجوزهای نشریات ، تنها این مدیریت فرهنگی بود که به خواسته یک ساله خود رسیده بود و خوشحالی مدیریت فرهنگی از این اتفاق بی نظیر بود. مدیریت فرهنگی که ارتباطاتش با روزنامه کیهان پیش تر اثبات شده بود و عدم آزادی احمد قصلبان که شکایت هایی را از روزنامه کیهان و موسوی فراز فرمانده بسیج و حنیف ستاریان مسئول انجمن جعلی هنگام بازداشت در دست داشته تقویت کننده دخالت مدیریت و عوامل امنیتی - اطلاعاتی در اجرای این پروژه بوده است.
نشریه آتیه به همراه نشریات ریوار، سحر، سرخط در هفته گذشته مورد جعل لوگو قرار گرفته و در آن مطالب موهنی به چاپ رسیده بود و گویا عاملان این پروژه سعی دارند با چرخاندن انگشت اتهام به سمت دانشجو و بازداشت های خودسرانه مدیران مسئول این ۴ نشریه مسئله را به سود خود و در جهت اهداف خود به پایان برسانند.
